Deklination zu «dītior dītior dītius»

Deklination zu «dītior dītior dītius»

Adverbien

Adverb Positiv
Adverb Komparativ	ditius
Adverb Superlativ	ditissime

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	ditior	ditior	ditius
Gen. Sg.	ditior‑is	ditior‑is	ditior‑is
Dat. Sg.	ditior‑i	ditior‑i	ditior‑i
Akk. Sg.	ditior‑em	ditior‑em	ditius
Abl. Sg.	ditior‑e	ditior‑e	ditior‑e
Nom. Pl.	ditior‑es	ditior‑es	ditior‑a
Gen. Pl.	ditior‑um	ditior‑um	ditior‑um
Dat. Pl.	ditior‑ibus	ditior‑ibus	ditior‑ibus
Akk. Pl.	ditior‑es	ditior‑es	ditior‑a
Abl. Pl.	ditior‑ibus	ditior‑ibus	ditior‑ibus

Deklination Superlativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	ditissim‑us	ditissim‑a	ditissim‑um
Gen. Sg.	ditissim‑i	ditissim‑ae	ditissim‑i
Dat. Sg.	ditissim‑o	ditissim‑ae	ditissim‑o
Akk. Sg.	ditissim‑um	ditissim‑am	ditissim‑um
Abl. Sg.	ditissim‑o	ditissim‑a	ditissim‑o
Nom. Pl.	ditissim‑i	ditissim‑ae	ditissim‑a
Gen. Pl.	ditissim‑orum	ditissim‑arum	ditissim‑orum
Dat. Pl.	ditissim‑is	ditissim‑is	ditissim‑is
Akk. Pl.	ditissim‑os	ditissim‑as	ditissim‑a
Abl. Pl.	ditissim‑is	ditissim‑is	ditissim‑is