Konjugation zu «indigēre, indigeō, indiguī,-»

	Präs. Ind. Akt.	Präs. Konj. Akt.	Imperf. Ind. Akt.	Imperf. Konj. Akt.	Fut. I Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	indige‑o	indige‑a‑m	indige‑ba‑m	indige‑re‑m	indige‑b‑o
2. Pers. Sg.	indige‑s	indige‑a‑s	indige‑ba‑s	indige‑re‑s	indige‑bi‑s
3. Pers. Sg.	indige‑t	indige‑a‑t	indige‑ba‑t	indige‑re‑t	indige‑bi‑t
1. Pers. Pl.	indige‑mus	indige‑a‑mus	indige‑ba‑mus	indige‑re‑mus	indige‑bi‑mus
2. Pers. Pl.	indige‑tis	indige‑a‑tis	indige‑ba‑tis	indige‑re‑tis	indige‑bi‑tis
3. Pers. Pl.	indige‑nt	indige‑a‑nt	indige‑ba‑nt	indige‑re‑nt	indige‑bu‑nt

	Perf. Ind. Akt.	Perf. Konj. Akt.	Plusquamperf. Ind. Akt.	Plusquamperf. Konj. Akt.	Fut. II Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	indigu‑i	indigu‑eri‑m	indigu‑era‑m	indigu‑isse‑m	indigu‑ero
2. Pers. Sg.	indigu‑isti	indigu‑eri‑s	indigu‑era‑s	indigu‑isse‑s	indigu‑eris
3. Pers. Sg.	indigu‑it	indigu‑eri‑t	indigu‑era‑t	indigu‑isse‑t	indigu‑erit
1. Pers. Pl.	indigu‑imus	indigu‑eri‑mus	indigu‑era‑mus	indigu‑isse‑mus	indigu‑erimus
2. Pers. Pl.	indigu‑istis	indigu‑eri‑tis	indigu‑era‑tis	indigu‑isse‑tis	indigu‑eritis
3. Pers. Pl.	indigu‑erunt, indigu‑ere	indigu‑eri‑nt	indigu‑era‑nt	indigu‑isse‑nt	indigu‑erint