Deklination zu «benīgnus a um»

Deklination zu «benīgnus a um»

Adverbien

Adverb Positiv	benigne, benigniter
Adverb Komparativ	benign‑ius
Adverb Superlativ	benign‑issim‑e

Deklination

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	benign‑us	benign‑a	benign‑um
Gen. Sg.	benign‑i	benign‑ae	benign‑i
Dat. Sg.	benign‑o	benign‑ae	benign‑o
Akk. Sg.	benign‑um	benign‑am	benign‑um
Abl. Sg.	benign‑o	benign‑a	benign‑o
Nom. Pl.	benign‑i	benign‑ae	benign‑a
Gen. Pl.	benign‑orum	benign‑arum	benign‑orum
Dat. Pl.	benign‑is	benign‑is	benign‑is
Akk. Pl.	benign‑os	benign‑as	benign‑a
Abl. Pl.	benign‑is	benign‑is	benign‑is

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	benign‑ior	benign‑ior	benign‑ius
Gen. Sg.	benign‑ior‑is	benign‑ior‑is	benign‑ior‑is
Dat. Sg.	benign‑ior‑i	benign‑ior‑i	benign‑ior‑i
Akk. Sg.	benign‑ior‑em	benign‑ior‑em	benign‑ius
Abl. Sg.	benign‑ior‑e	benign‑ior‑e	benign‑ior‑e
Nom. Pl.	benign‑ior‑es	benign‑ior‑es	benign‑ior‑a
Gen. Pl.	benign‑ior‑um	benign‑ior‑um	benign‑ior‑um
Dat. Pl.	benign‑ior‑ibus	benign‑ior‑ibus	benign‑ior‑ibus
Akk. Pl.	benign‑ior‑es	benign‑ior‑es	benign‑ior‑a
Abl. Pl.	benign‑ior‑ibus	benign‑ior‑ibus	benign‑ior‑ibus

Deklination Superlativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	benign‑issim‑us	benign‑issim‑a	benign‑issim‑um
Gen. Sg.	benign‑issim‑i	benign‑issim‑ae	benign‑issim‑i
Dat. Sg.	benign‑issim‑o	benign‑issim‑ae	benign‑issim‑o
Akk. Sg.	benign‑issim‑um	benign‑issim‑am	benign‑issim‑um
Abl. Sg.	benign‑issim‑o	benign‑issim‑a	benign‑issim‑o
Nom. Pl.	benign‑issim‑i	benign‑issim‑ae	benign‑issim‑a
Gen. Pl.	benign‑issim‑orum	benign‑issim‑arum	benign‑issim‑orum
Dat. Pl.	benign‑issim‑is	benign‑issim‑is	benign‑issim‑is
Akk. Pl.	benign‑issim‑os	benign‑issim‑as	benign‑issim‑a
Abl. Pl.	benign‑issim‑is	benign‑issim‑is	benign‑issim‑is