Konjugation zu «cōnīvēre, cōnīveō, cōnīvī,-»

Konjugation zu «cōnīvēre, cōnīveō, cōnīvī,-»

Präsensstamm Aktiv

Präs. Ind. Akt. Präs. Konj. Akt. Imperf. Ind. Akt. Imperf. Konj. Akt. Fut. I Ind. Akt.
1. Pers. Sg.
conive‑o
conive‑a‑m
conive‑ba‑m
conive‑re‑m
conive‑b‑o
2. Pers. Sg.
conive‑s
conive‑a‑s
conive‑ba‑s
conive‑re‑s
conive‑bi‑s
3. Pers. Sg.
conive‑t
conive‑a‑t
conive‑ba‑t
conive‑re‑t
conive‑bi‑t
1. Pers. Pl.
conive‑mus
conive‑a‑mus
conive‑ba‑mus
conive‑re‑mus
conive‑bi‑mus
2. Pers. Pl.
conive‑tis
conive‑a‑tis
conive‑ba‑tis
conive‑re‑tis
conive‑bi‑tis
3. Pers. Pl.
conive‑nt
conive‑a‑nt
conive‑ba‑nt
conive‑re‑nt
conive‑bu‑nt

Perfektstamm Aktiv

Perf. Ind. Akt. Perf. Konj. Akt. Plusquamperf. Ind. Akt. Plusquamperf. Konj. Akt. Fut. II Ind. Akt.
1. Pers. Sg.
coniv‑i
coniv‑eri‑m
coniv‑era‑m
coniv‑isse‑m
coniv‑ero
2. Pers. Sg.
coniv‑isti
coniv‑eri‑s
coniv‑era‑s
coniv‑isse‑s
coniv‑eris
3. Pers. Sg.
coniv‑it
coniv‑eri‑t
coniv‑era‑t
coniv‑isse‑t
coniv‑erit
1. Pers. Pl.
coniv‑imus
coniv‑eri‑mus
coniv‑era‑mus
coniv‑isse‑mus
coniv‑erimus
2. Pers. Pl.
coniv‑istis
coniv‑eri‑tis
coniv‑era‑tis
coniv‑isse‑tis
coniv‑eritis
3. Pers. Pl.
coniv‑erunt, coniv‑ere
coniv‑eri‑nt
coniv‑era‑nt
coniv‑isse‑nt
coniv‑erint

Verbalstämme: Nominalformen auf einen Blick

Part. Präs. Akt.
conivens coniventis
Part. Fut. Akt.
Part. Perf. Pass.
Gerundium
conive‑ndi ‑ndo ‑ndum ‑ndo
Gerundivum
conivendus a um

Imperative

Sg. Pl.
Imperativ I
conive
conive‑te
Imperativ II, 2. Pers.
Imperativ II, 3. Pers.

Infinitive

Akt. Pass.
Infinitiv Präs.
conivere
conive‑ri, conive‑rier
Infinitiv Perf.
coniv‑isse
Infinitiv Fut.

Partizip Präsens Aktiv (PPA)

mask. fem. neutr.
Nom. Sg.
conivens
conivens
conivens
Gen. Sg.
conivent‑is
conivent‑is
conivent‑is
Dat. Sg.
conivent‑i
conivent‑i
conivent‑i
Akk. Sg.
conivent‑em
conivent‑em
conivens
Abl. Sg.
conivent‑e
conivent‑e
conivent‑e
Nom. Pl.
conivent‑es
conivent‑es
conivent‑ia
Gen. Pl.
conivent‑ium
conivent‑ium
conivent‑ium
Dat. Pl.
conivent‑ibus
conivent‑ibus
conivent‑ibus
Akk. Pl.
conivent‑es, conivent‑is
conivent‑es, conivent‑is
conivent‑ia
Abl. Pl.
conivent‑ibus
conivent‑ibus
conivent‑ibus

Gerundium

Gen.
conive‑ndi
Dat.
conive‑ndo
Akk.
conive‑ndum
Abl.
conive‑ndo

Gerundivum

mask. fem. neutr.
Nom. Sg.
conivend‑us
conivend‑a
conivend‑um
Gen. Sg.
conivend‑i
conivend‑ae
conivend‑i
Dat. Sg.
conivend‑o
conivend‑ae
conivend‑o
Akk. Sg.
conivend‑um
conivend‑am
conivend‑um
Abl. Sg.
conivend‑o
conivend‑a
conivend‑o
Nom. Pl.
conivend‑i
conivend‑ae
conivend‑a
Gen. Pl.
conivend‑orum
conivend‑arum
conivend‑orum
Dat. Pl.
conivend‑is
conivend‑is
conivend‑is
Akk. Pl.
conivend‑os
conivend‑as
conivend‑a
Abl. Pl.
conivend‑is
conivend‑is
conivend‑is