Deklination zu «dērēctus a um»

Deklination zu «dērēctus a um»

Adverbien

Adverb Positiv	derecte, derectum
Adverb Komparativ	derectius
Adverb Superlativ

Deklination

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	derect‑us	derect‑a	derect‑um
Gen. Sg.	derect‑i	derect‑ae	derect‑i
Dat. Sg.	derect‑o	derect‑ae	derect‑o
Akk. Sg.	derect‑um	derect‑am	derect‑um
Abl. Sg.	derect‑o	derect‑a	derect‑o
Nom. Pl.	derect‑i	derect‑ae	derect‑a
Gen. Pl.	derect‑orum	derect‑arum	derect‑orum
Dat. Pl.	derect‑is	derect‑is	derect‑is
Akk. Pl.	derect‑os	derect‑as	derect‑a
Abl. Pl.	derect‑is	derect‑is	derect‑is

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	derect‑ior	derect‑ior	derect‑ius
Gen. Sg.	derect‑ior‑is	derect‑ior‑is	derect‑ior‑is
Dat. Sg.	derect‑ior‑i	derect‑ior‑i	derect‑ior‑i
Akk. Sg.	derect‑ior‑em	derect‑ior‑em	derect‑ius
Abl. Sg.	derect‑ior‑e	derect‑ior‑e	derect‑ior‑e
Nom. Pl.	derect‑ior‑es	derect‑ior‑es	derect‑ior‑a
Gen. Pl.	derect‑ior‑um	derect‑ior‑um	derect‑ior‑um
Dat. Pl.	derect‑ior‑ibus	derect‑ior‑ibus	derect‑ior‑ibus
Akk. Pl.	derect‑ior‑es	derect‑ior‑es	derect‑ior‑a
Abl. Pl.	derect‑ior‑ibus	derect‑ior‑ibus	derect‑ior‑ibus