Deklination zu «ēvidēns ēvidentis»

Deklination zu «ēvidēns ēvidentis»

Adverbien

Adverb Positiv	evidenter
Adverb Komparativ	evidentius
Adverb Superlativ	evidentissime

Deklination

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	evidens	evidens	evidens
Gen. Sg.	evident‑is	evident‑is	evident‑is
Dat. Sg.	evident‑i	evident‑i	evident‑i
Akk. Sg.	evident‑em	evident‑em	evidens
Abl. Sg.	evident‑i	evident‑i	evident‑i
Nom. Pl.	evident‑es	evident‑es	evident‑ia
Gen. Pl.	evident‑ium	evident‑ium	evident‑ium
Dat. Pl.	evident‑ibus	evident‑ibus	evident‑ibus
Akk. Pl.	evident‑es, evident‑is	evident‑es, evident‑is	evident‑ia
Abl. Pl.	evident‑ibus	evident‑ibus	evident‑ibus

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	evident‑ior	evident‑ior	evident‑ius
Gen. Sg.	evident‑ior‑is	evident‑ior‑is	evident‑ior‑is
Dat. Sg.	evident‑ior‑i	evident‑ior‑i	evident‑ior‑i
Akk. Sg.	evident‑ior‑em	evident‑ior‑em	evident‑ius
Abl. Sg.	evident‑ior‑e	evident‑ior‑e	evident‑ior‑e
Nom. Pl.	evident‑ior‑es	evident‑ior‑es	evident‑ior‑a
Gen. Pl.	evident‑ior‑um	evident‑ior‑um	evident‑ior‑um
Dat. Pl.	evident‑ior‑ibus	evident‑ior‑ibus	evident‑ior‑ibus
Akk. Pl.	evident‑ior‑es	evident‑ior‑es	evident‑ior‑a
Abl. Pl.	evident‑ior‑ibus	evident‑ior‑ibus	evident‑ior‑ibus

Deklination Superlativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	evident‑issim‑us	evident‑issim‑a	evident‑issim‑um
Gen. Sg.	evident‑issim‑i	evident‑issim‑ae	evident‑issim‑i
Dat. Sg.	evident‑issim‑o	evident‑issim‑ae	evident‑issim‑o
Akk. Sg.	evident‑issim‑um	evident‑issim‑am	evident‑issim‑um
Abl. Sg.	evident‑issim‑o	evident‑issim‑a	evident‑issim‑o
Nom. Pl.	evident‑issim‑i	evident‑issim‑ae	evident‑issim‑a
Gen. Pl.	evident‑issim‑orum	evident‑issim‑arum	evident‑issim‑orum
Dat. Pl.	evident‑issim‑is	evident‑issim‑is	evident‑issim‑is
Akk. Pl.	evident‑issim‑os	evident‑issim‑as	evident‑issim‑a
Abl. Pl.	evident‑issim‑is	evident‑issim‑is	evident‑issim‑is