Deklination zu «ēmūnctus a um»

Deklination zu «ēmūnctus a um»

Adverbien

Adverb Positiv
emunct‑e
Adverb Komparativ
emunctius
Adverb Superlativ

Deklination

mask. fem. neutr.
Nom. Sg.
emunct‑us
emunct‑a
emunct‑um
Gen. Sg.
emunct‑i
emunct‑ae
emunct‑i
Dat. Sg.
emunct‑o
emunct‑ae
emunct‑o
Akk. Sg.
emunct‑um
emunct‑am
emunct‑um
Abl. Sg.
emunct‑o
emunct‑a
emunct‑o
Nom. Pl.
emunct‑i
emunct‑ae
emunct‑a
Gen. Pl.
emunct‑orum
emunct‑arum
emunct‑orum
Dat. Pl.
emunct‑is
emunct‑is
emunct‑is
Akk. Pl.
emunct‑os
emunct‑as
emunct‑a
Abl. Pl.
emunct‑is
emunct‑is
emunct‑is

Deklination Komparativ

mask. fem. neutr.
Nom. Sg.
emunct‑ior
emunct‑ior
emunct‑ius
Gen. Sg.
emunct‑ior‑is
emunct‑ior‑is
emunct‑ior‑is
Dat. Sg.
emunct‑ior‑i
emunct‑ior‑i
emunct‑ior‑i
Akk. Sg.
emunct‑ior‑em
emunct‑ior‑em
emunct‑ius
Abl. Sg.
emunct‑ior‑e
emunct‑ior‑e
emunct‑ior‑e
Nom. Pl.
emunct‑ior‑es
emunct‑ior‑es
emunct‑ior‑a
Gen. Pl.
emunct‑ior‑um
emunct‑ior‑um
emunct‑ior‑um
Dat. Pl.
emunct‑ior‑ibus
emunct‑ior‑ibus
emunct‑ior‑ibus
Akk. Pl.
emunct‑ior‑es
emunct‑ior‑es
emunct‑ior‑a
Abl. Pl.
emunct‑ior‑ibus
emunct‑ior‑ibus
emunct‑ior‑ibus