Konjugation zu «nescitāre, nescitō, nescitāvī,-»

	Präs. Ind. Akt.	Präs. Konj. Akt.	Imperf. Ind. Akt.	Imperf. Konj. Akt.	Fut. I Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	nescit‑o	nescit‑e‑m	nescita‑ba‑m	nescita‑re‑m	nescita‑b‑o
2. Pers. Sg.	nescita‑s	nescit‑e‑s	nescita‑ba‑s	nescita‑re‑s	nescita‑bi‑s
3. Pers. Sg.	nescita‑t	nescit‑e‑t	nescita‑ba‑t	nescita‑re‑t	nescita‑bi‑t
1. Pers. Pl.	nescita‑mus	nescit‑e‑mus	nescita‑ba‑mus	nescita‑re‑mus	nescita‑bi‑mus
2. Pers. Pl.	nescita‑tis	nescit‑e‑tis	nescita‑ba‑tis	nescita‑re‑tis	nescita‑bi‑tis
3. Pers. Pl.	nescita‑nt	nescit‑e‑nt	nescita‑ba‑nt	nescita‑re‑nt	nescita‑bu‑nt

	Perf. Ind. Akt.	Perf. Konj. Akt.	Plusquamperf. Ind. Akt.	Plusquamperf. Konj. Akt.	Fut. II Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	nescitav‑i	nescitav‑eri‑m	nescitav‑era‑m	nescitav‑isse‑m	nescitav‑ero
2. Pers. Sg.	nescitav‑isti	nescitav‑eri‑s	nescitav‑era‑s	nescitav‑isse‑s	nescitav‑eris
3. Pers. Sg.	nescitav‑it	nescitav‑eri‑t	nescitav‑era‑t	nescitav‑isse‑t	nescitav‑erit
1. Pers. Pl.	nescitav‑imus	nescitav‑eri‑mus	nescitav‑era‑mus	nescitav‑isse‑mus	nescitav‑erimus
2. Pers. Pl.	nescitav‑istis	nescitav‑eri‑tis	nescitav‑era‑tis	nescitav‑isse‑tis	nescitav‑eritis
3. Pers. Pl.	nescitav‑erunt, nescitav‑ere	nescitav‑eri‑nt	nescitav‑era‑nt	nescitav‑isse‑nt	nescitav‑erint