Konjugation zu «pūtēre, pūteō, pūtuī,-»

	Präs. Ind. Akt.	Präs. Konj. Akt.	Imperf. Ind. Akt.	Imperf. Konj. Akt.	Fut. I Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	pute‑o	pute‑a‑m	pute‑ba‑m	pute‑re‑m	pute‑b‑o
2. Pers. Sg.	pute‑s	pute‑a‑s	pute‑ba‑s	pute‑re‑s	pute‑bi‑s
3. Pers. Sg.	pute‑t	pute‑a‑t	pute‑ba‑t	pute‑re‑t	pute‑bi‑t
1. Pers. Pl.	pute‑mus	pute‑a‑mus	pute‑ba‑mus	pute‑re‑mus	pute‑bi‑mus
2. Pers. Pl.	pute‑tis	pute‑a‑tis	pute‑ba‑tis	pute‑re‑tis	pute‑bi‑tis
3. Pers. Pl.	pute‑nt	pute‑a‑nt	pute‑ba‑nt	pute‑re‑nt	pute‑bu‑nt

	Perf. Ind. Akt.	Perf. Konj. Akt.	Plusquamperf. Ind. Akt.	Plusquamperf. Konj. Akt.	Fut. II Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	putu‑i	putu‑eri‑m	putu‑era‑m	putu‑isse‑m	putu‑ero
2. Pers. Sg.	putu‑isti	putu‑eri‑s	putu‑era‑s	putu‑isse‑s	putu‑eris
3. Pers. Sg.	putu‑it	putu‑eri‑t	putu‑era‑t	putu‑isse‑t	putu‑erit
1. Pers. Pl.	putu‑imus	putu‑eri‑mus	putu‑era‑mus	putu‑isse‑mus	putu‑erimus
2. Pers. Pl.	putu‑istis	putu‑eri‑tis	putu‑era‑tis	putu‑isse‑tis	putu‑eritis
3. Pers. Pl.	putu‑erunt, putu‑ere	putu‑eri‑nt	putu‑era‑nt	putu‑isse‑nt	putu‑erint