Deklination zu «proprius a um»

Deklination zu «proprius a um»

Adverbien

Adverb Positiv	propritim
Adverb Komparativ	magis proprius
Adverb Superlativ	maxime proprius

Deklination

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	propri‑us	propri‑a	propri‑um
Gen. Sg.	propri‑i	propri‑ae	propri‑i, propri
Dat. Sg.	propri‑o	propri‑ae	propri‑o
Akk. Sg.	propri‑um	propri‑am	propri‑um
Abl. Sg.	propri‑o	propri‑a	propri‑o
Nom. Pl.	propri‑i	propri‑ae	propri‑a
Gen. Pl.	propri‑orum	propri‑arum	propri‑orum
Dat. Pl.	propri‑is	propri‑is	propri‑is
Akk. Pl.	propri‑os	propri‑as	propri‑a
Abl. Pl.	propri‑is	propri‑is	propri‑is

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	magis proprius	magis propria	magis proprium
Gen. Sg.	magis proprii	magis propriae	magis proprii
Dat. Sg.	magis proprio	magis propriae	magis proprio
Akk. Sg.	magis proprium	magis propriam	magis proprium
Abl. Sg.	magis proprio	magis propria	magis proprio
Nom. Pl.	magis proprii, propriores	magis propriae	magis propria
Gen. Pl.	magis propriorum	magis propriarum	magis propriorum
Dat. Pl.	magis propriis	magis propriis	magis propriis
Akk. Pl.	magis proprios	magis proprias	magis propria
Abl. Pl.	magis propriis	magis propriis	magis propriis

Deklination Superlativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	maxime proprius	maxime propria	maxime proprium
Gen. Sg.	maxime proprii	maxime propriae	maxime proprii
Dat. Sg.	maxime proprio	maxime propriae	maxime proprio
Akk. Sg.	maxime proprium	maxime propriam	maxime proprium
Abl. Sg.	maxime proprio	maxime propria	maxime proprio
Nom. Pl.	maxime proprii	maxime propriae	maxime propria
Gen. Pl.	maxime propriorum	maxime propriarum	maxime propriorum
Dat. Pl.	maxime propriis	maxime propriis	maxime propriis
Akk. Pl.	maxime proprios	maxime proprias	maxime propria
Abl. Pl.	maxime propriis	maxime propriis	maxime propriis