Konjugation zu «pervolūtāre, pervolūtō, pervolūtāvī,-»

	Präs. Ind. Akt.	Präs. Konj. Akt.	Imperf. Ind. Akt.	Imperf. Konj. Akt.	Fut. I Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	pervolut‑o	pervolut‑e‑m	pervoluta‑ba‑m	pervoluta‑re‑m	pervoluta‑b‑o
2. Pers. Sg.	pervoluta‑s	pervolut‑e‑s	pervoluta‑ba‑s	pervoluta‑re‑s	pervoluta‑bi‑s
3. Pers. Sg.	pervoluta‑t	pervolut‑e‑t	pervoluta‑ba‑t	pervoluta‑re‑t	pervoluta‑bi‑t
1. Pers. Pl.	pervoluta‑mus	pervolut‑e‑mus	pervoluta‑ba‑mus	pervoluta‑re‑mus	pervoluta‑bi‑mus
2. Pers. Pl.	pervoluta‑tis	pervolut‑e‑tis	pervoluta‑ba‑tis	pervoluta‑re‑tis	pervoluta‑bi‑tis
3. Pers. Pl.	pervoluta‑nt	pervolut‑e‑nt	pervoluta‑ba‑nt	pervoluta‑re‑nt	pervoluta‑bu‑nt

	Perf. Ind. Akt.	Perf. Konj. Akt.	Plusquamperf. Ind. Akt.	Plusquamperf. Konj. Akt.	Fut. II Ind. Akt.
1. Pers. Sg.	pervolutav‑i	pervolutav‑eri‑m	pervolutav‑era‑m	pervolutav‑isse‑m	pervolutav‑ero
2. Pers. Sg.	pervolutav‑isti	pervolutav‑eri‑s	pervolutav‑era‑s	pervolutav‑isse‑s	pervolutav‑eris
3. Pers. Sg.	pervolutav‑it	pervolutav‑eri‑t	pervolutav‑era‑t	pervolutav‑isse‑t	pervolutav‑erit
1. Pers. Pl.	pervolutav‑imus	pervolutav‑eri‑mus	pervolutav‑era‑mus	pervolutav‑isse‑mus	pervolutav‑erimus
2. Pers. Pl.	pervolutav‑istis	pervolutav‑eri‑tis	pervolutav‑era‑tis	pervolutav‑isse‑tis	pervolutav‑eritis
3. Pers. Pl.	pervolutav‑erunt, pervolutav‑ere	pervolutav‑eri‑nt	pervolutav‑era‑nt	pervolutav‑isse‑nt	pervolutav‑erint

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	pervolutans	pervolutans	pervolutans
Gen. Sg.	pervolutant‑is	pervolutant‑is	pervolutant‑is
Dat. Sg.	pervolutant‑i	pervolutant‑i	pervolutant‑i
Akk. Sg.	pervolutant‑em	pervolutant‑em	pervolutans
Abl. Sg.	pervolutant‑e	pervolutant‑e	pervolutant‑e
Nom. Pl.	pervolutant‑es	pervolutant‑es	pervolutant‑ia
Gen. Pl.	pervolutant‑ium	pervolutant‑ium	pervolutant‑ium
Dat. Pl.	pervolutant‑ibus	pervolutant‑ibus	pervolutant‑ibus
Akk. Pl.	pervolutant‑es, pervolutant‑is	pervolutant‑es, pervolutant‑is	pervolutant‑ia
Abl. Pl.	pervolutant‑ibus	pervolutant‑ibus	pervolutant‑ibus