Deklination zu «vitiōsus a um»

Deklination zu «vitiōsus a um»

Adverbien

Adverb Positiv	vitiose
Adverb Komparativ	vitios‑ius
Adverb Superlativ	vitiosissime

Deklination

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	vitios‑us	vitios‑a	vitios‑um
Gen. Sg.	vitios‑i	vitios‑ae	vitios‑i
Dat. Sg.	vitios‑o	vitios‑ae	vitios‑o
Akk. Sg.	vitios‑um	vitios‑am	vitios‑um
Abl. Sg.	vitios‑o	vitios‑a	vitios‑o
Nom. Pl.	vitios‑i	vitios‑ae	vitios‑a
Gen. Pl.	vitios‑orum	vitios‑arum	vitios‑orum
Dat. Pl.	vitios‑is	vitios‑is	vitios‑is
Akk. Pl.	vitios‑os	vitios‑as	vitios‑a
Abl. Pl.	vitios‑is	vitios‑is	vitios‑is

Deklination Komparativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	vitios‑ior	vitios‑ior	vitios‑ius
Gen. Sg.	vitios‑ior‑is	vitios‑ior‑is	vitios‑ior‑is
Dat. Sg.	vitios‑ior‑i	vitios‑ior‑i	vitios‑ior‑i
Akk. Sg.	vitios‑ior‑em	vitios‑ior‑em	vitios‑ius
Abl. Sg.	vitios‑ior‑e	vitios‑ior‑e	vitios‑ior‑e
Nom. Pl.	vitios‑ior‑es	vitios‑ior‑es	vitios‑ior‑a
Gen. Pl.	vitios‑ior‑um	vitios‑ior‑um	vitios‑ior‑um
Dat. Pl.	vitios‑ior‑ibus	vitios‑ior‑ibus	vitios‑ior‑ibus
Akk. Pl.	vitios‑ior‑es	vitios‑ior‑es	vitios‑ior‑a
Abl. Pl.	vitios‑ior‑ibus	vitios‑ior‑ibus	vitios‑ior‑ibus

Deklination Superlativ

	mask.	fem.	neutr.
Nom. Sg.	vitios‑issim‑us	vitios‑issim‑a	vitios‑issim‑um
Gen. Sg.	vitios‑issim‑i	vitios‑issim‑ae	vitios‑issim‑i
Dat. Sg.	vitios‑issim‑o	vitios‑issim‑ae	vitios‑issim‑o
Akk. Sg.	vitios‑issim‑um	vitios‑issim‑am	vitios‑issim‑um
Abl. Sg.	vitios‑issim‑o	vitios‑issim‑a	vitios‑issim‑o
Nom. Pl.	vitios‑issim‑i	vitios‑issim‑ae	vitios‑issim‑a
Gen. Pl.	vitios‑issim‑orum	vitios‑issim‑arum	vitios‑issim‑orum
Dat. Pl.	vitios‑issim‑is	vitios‑issim‑is	vitios‑issim‑is
Akk. Pl.	vitios‑issim‑os	vitios‑issim‑as	vitios‑issim‑a
Abl. Pl.	vitios‑issim‑is	vitios‑issim‑is	vitios‑issim‑is